Weer toe aan vakantie…

Het is weer voorbij gevlogen, de vier weken zomervakantie! Je kijkt er vaak lang naar uit, maar eenmaal begonnen lijkt het voorbij te vliegen. Vandaag dan ook weer aan de slag op kantoor, mijn vol gestampte mailbox doornemen op de eerste belangrijke e-mails, om daarna structureel de e-mails weg te gaan werken en je verder ook te laten informeren door je collega’s over de lopende zaken die in de vakantie gewoon doorgingen.

Donkere wolken

bewolkt

Ondanks het mooie weer hangen er nog steeds donkere wolken boven onze samenleving, omdat we dagelijks nog steeds keihard worden geconfronteerd met het corona-virus. Ondanks dat er toch af en toe wat zonnestralen tussen deze wolken doorkomen. In Noord-Brabant zijn ze voorzichtig positief als het gaat om de mindere besmettingen. Zouden de maatregelen dan toch helpen of komt het juist doordat er in Noord-Brabant beter met de maatregelen wordt omgegaan?

Zullen we het opsluiten?

corona jail

De kogel is door de kerk, we moeten nog opgesloten blijven tot 28 april 2020. Niet naar buiten, zoveel mogelijk thuis blijven. Dat had niemand verwacht toen ze elkaar om 00:00 uur op 1-1-2020 elkaar gelukkig nieuwjaar en het allerbeste voor 2020 toewenste. Daar zitten we dan, thuis! Achter de tralies om naar buiten te kijken. Een groot voordeel is nog dat we af en toe de vrijheid krijgen om naar de grote luchtplaats te mogen gaan.

De week vloog voorbij…

De week door...

Weer een weekje achter de rug, een weekje dat voorbij vloog, ondanks dat ik vanuit heb gewerkt en dat we zoveel mogelijk moeten thuis blijven. Door de week heen verloor ik echter wel het gevoel van welke dag het was. Geen gevoel meer in welke dag je leeft. Raar, terwijl het toch een gewone werk week was en geen vakantie.