Nog een mooie tijd te gaan…

Planning

Wat ik zo leuk vind aan mijn werk bij ENGIE? De afwisseling die ik heb, de vrijheid en de contacten met leveranciers, opdrachtgevers en alle andere mensen binnen mijn netwerk. En ja, mijn functie heet op papier Senior Werkvoorbereider, het beestje moet blijkbaar een naam hebben, maar ik doe zoveel meer dan dat….

Dat ik dit ooit had kunnen verwachten dat ik het super naar mijn zin zou hebben en mijn ei kwijt zou kunnen, toen ik in van de bouw af ging om een kantoorbaantje zou gaan doen. Nee, ik heb dat nooit zien zitten om een kantoorpikkie te worden. Maar wat heb ik mijn eigen destijds vergist zeg, een heel verkeerd beeld in mijn hoofd gecreëerd over een kantoorbaan, al was het in het begin echt wennen, maar uiteindelijk had ik mijn draai wel snel gevonden.

In het begin is het altijd zoeken, maar uiteindelijk mijn eigen echt weten te ontplooien toen ik onze collega’s van ENGIE Services West BV mocht gaan helpen, omdat ze toen een werkvoorbereider te kort kwamen. Als onervaren werkvoorbereider ging ik elke dag op en neer naar Capelle aan den Ijssel. Als Brabants manneke voelde ik mij als een vis in het water tussen die Rotterdammers. Ik had het daar geweldig naar mijn zin en kon mij daar ontwikkelen tot een goede werkvoorbereider. Mooi als je dan ook nog eens die waardering meekrijgt vanuit die collega’s als je daar dan helaas weer moet vertrekken.

Kansen liggen voor het oprapen…

Maar eenmaal weer terug op het thuishonk van ENGIE Services Zuid BV ging het eigenlijk toch wel als een speer. Maar wat ik wel merkte is dat die Brabanders er toch wel weer even aan moesten wennen dat ik terug was, want Ja is Ja en Nee is Nee. Dan merk je toch echt wel het verschil, dat Brabanders van het “Ja, maar….” zijn.

Maar wat fijn als je bij een bedrijf als ENGIE mag werken, de kansen liggen gewoon voor het oprapen, je moet alleen willen bukken om ze op te willen rapen en er iets mee te gaan doen. Dat heb ik toch wel gedaan, doorgestoomd tot waar ik nu sta. Zoals ik zeg, op papier Senior Werkvoorbereider, terwijl ik veel meer dan dat doe. Naast geweldige projecten die ik zelfstandig kan draaien, ook inspraak mogen hebben binnen landelijke trajecten om een structuur mee op te mogen bouwen waar je collega’s mee moeten gaan werken.

Ik ben zeker niet aandachtsgeil, maar vind het geweldig dat ik mijn betrokkenheid binnen ENGIE mag laten gelden in input geven in mooie pakketten.

Soms zit het dan even niet mee…

En soms val je, je staat weer op en gaat door, zo is het leven. En ja, ook dat heb ik meegemaakt binnen ENGIE. Het is niet altijd rozengeur en maneschijn. Soms moet je even plat op je bek gaan om weer op te krabbelen, kijken wat er fout ging om weer door te kunnen gaan. Ja, ik maak gelukkig wel eens fouten, waardoor je weer leert en andere kunt behoeden dat ze die fouten niet maken.

En ja, ik heb wel eens op het punt gestaan om weg te gaan, om nieuwe uitdagingen aan te gaan. Dat is soms heel verleidelijk, maar uiteindelijk heb ik besloten om toch niet te gaan en de waardering van ENGIE aan te nemen, die je in mooie en ook slechte tijden altijd heeft geholpen en ondersteunt. En dit jaar hoop ik mijn 31e jaar vol te maken bij het bedrijf waar ik ooit als hulpmonteur in de Elektrotechniek ben begonnen.

En nog steeds blij dat ik bij dit bedrijf werk, die mij kansen heeft gegeven om te worden wie ik ben. Natuurlijk moet je die kansen wel zien en durven aan te pakken. En als ik een uitdaging zie, dan voel ik me geroepen om die uitdaging aan te gaan. Hé, als een ander bang is om te vallen, dan durf ik die val best te riskeren. En weet je, als je bang bent, gaat er nooit wat lukken. Je zal toch de sprong moeten wagen om te weten of je de overkant haalt, want anders blijf je altijd aan diezelfde kant staan kijken hoe andere wel die sprong hebben gemaakt.

Carrière belangrijk…??

Vond ik carrière maken belangrijk? Nou, eigenlijk niet. Ik heb niks met extra strepen op mijn mouw….

Ik ambieer geen functie, ik ambieer uitdagingen

Ik heb er echt niet alles voor gelaten en misschien er ook niet alles aangedaan om nog verder de top in te klimmen. Want het was mij niet waard om kostbare privé tijd in te leveren om nog hoger in de boom te klimmen. Ook wilde ik alleen een bruine tong van de koffie, mijn horloge gewoon aan mijn pols, niet de rug van andere gebruiken om te kunnen klimmen.

Als men het niet ziet dat ik het heb, dan is dat jammer voor hen dat ze die kans hebben misgelopen om mijn krachten op de juiste manier te kunnen inzetten. Ik ben wie ik ben, ik verander voor niemand en blijf mijzelf. Ik wil elke dag met trots in de spiegel willen en kunnen kijken. Jezelf aankijken en tegen jezelf zeggen: Dat heb je toch maar weer eens geflikt!

En laten we ook eerlijk zijn, het is maar werk. Ik zit ook liever thuis, bij mijn gezin. Want als ik mij echt happy wil voelen, kijk ik naar de glimlach van mijn kinderen. Als zij gelukkig zijn, voel ik mij miljonair en dan is dat het teken dat mijn vrouw en ik het goed hebben gedaan.

En dat is wat telt! Het geluk van degene die je lief hebt en die jou echt lief hebben. Onbetaalbaar!

Geef een reactie